Þá er akademían loks komist að niðurstöðu í þessu erfiða ári, þar sem hvert lagið er öðru verra, búningar og söngvarar keppast við að vera meiri viðbjóður er hinn og hugmyndaríkir myndbandaframleiðendur virðast almennt hafa verið í verkfalli. Jafnvel árlegir standardar eins og klám og nærfatasýningar vantar algerlega í ár. Svei. Hér er afrakstur júróársins í hnotskurn:

Massífasta Europoppið – (þéttur bassi úmpf úmpf krispí taktur tssj tssj):

Svei mér þá. Ísland. Það barasta vantar algerlega úmpf úmpf í keppmina i ár, og þess vegnan fær Hera Björk þessi verðlaun, jafnvel þótt hún sé að syngja sama lagið og Frikki júróhænsn og Regína sungu 2008.

Geirmundur Valtýsson ársins:

Holland.. Í ár er Geirmundur með hárkollu og hugguleg brjóst, en Geirmundur engu að síður.

Tískuslys ársins:

Klárlega Moldavía. Eightís er alveg sniðugt í hófi, á menntaskólaböllum og svona, en þetta er algert óverlód af hvítum jakkafötum, of stórum Miami Vice sólgleraugum, og – Gvöðvarðveitiokkuröll – eldrauðum grifflum…Simon Le Bon eat your heart out.

WTF! augnglenna ársins:

Splitt á milli airbrushuðu  leður/latexkonunnar í rúmenska laginu og makedóníska rapparans. Þau eru bæði alveg kjálkadroppandi WTF!?!

Plísekkiverameðánæstaári-verðlaunin:
Írland. Aftur. Í alvöru, hvað er í gangi í þessu arma landi? Kartöflueitrun? Ballöðubúlimía? Éta Írar fullt af nótum og æla svona skelfinngu áreynslulaust ár eftir ár? Ekki meir, ekki meir!

“ Vote-Them-Off-The-Island”-Skammarverðlaunin:
Pólland. Grínlaust, fólk sem velur svona lag þjáist af krónískri þjóðartóndeyfð. Borghildur Einarsdóttir fengi betri einkunn en þið í Singstar. The Tribe has Spoken Pólland, pack your  bags!

Óvæntasta surpræsið:
Litháen . Lag sem samkvæmt öllum eðlilegum júróstandördum ætti að vera hryllingur, viðbjóður og fimmtán tegundir af horbjóð en er svo bara hresst og ágætt! Suprise!

Jewfro ársins:

Spánn = gangandi míkrófónn. Nuff said.

Stríðshrjáðasta fyrrum Júgóslavíulýðveldið 2008:
Það eru bara allir frekar hressir á Balkan í ár. Hvað er að gerast? Eru menn alveg hættir að stríðshrjást og búa til tárvotar ballöður með sorgmæddum manni að sigla niður lítinn læk að hugsa um lítil börn og sprengjur? Meira að segja Bosnía & Herzegovina sendir bara rokklag! En aha! Þegar nánar er að gáð þá er það lag einmitt það stríðshrjáðasta í ár, það liggur í textanum. Til hamingju Bosnía!

Kynferðislegasti varastúturinn:

Fröken hissa, hin Azerbaijanska Safura. viðlagið, sem á að hljóma „drip drop“ verður í meðförum stútsins svona „drup dröp“.  Þessi stútur er eins og svarthohl sem sýgur í sig ljósið á sviðinu….. sssjúúúúúúúúúúggggggggggggg……….

Aulahrollur ársins:
Mómentið þegar gítarleikarinn í rússneska laginu spyr söngvarann „ What are you doing man?“ á og hann svarara, nei syngur: „I‘m just looking at her photooooo…“ = Hryllihrollur, eiginlega bara allt þetta lag er einn feitur hrollur. Ég er viss um að það fer á topp fimm.

LORDI verðlaunin fyrir besta rokklag ársins:
Tyrkland. Rock on. Deyr í undanriðlinnum því miður. Evrópa er ekki tilbúin fyrir tyrkneskt rokk. Nema Þýskaland. Það er alltaf tilbúið fyrir tyrkneskt hvaðsemer.

Mesta velluvælið / Tissepause ársins:
Ísrael. Geeeeiiiiiisp! Og stúlkur, þessi maður er ekki sætur, myndarlegur né fallegur. Hann er of sléttur, með skelfilega hárkollu sem hann fékk lánaða hjá afa sínum, Moshe Goldstein, augabúnirnar á honum eru nánast jafn svakalegar og á Afa Karli og þó þessi ísraelski slepjudrengur líti út fyrir að vera huggulegur núna í einhverri vídd sem ég hef ekki komið til nýlega þá hættir það að vera sjarmerandi þegar maður hefur þurft í nnokkur ár að greiða augnbrúnirnar upp fyrir nef til að ná að kyssa hann. Just saying… TISSEPAUSEEEEE!!!

Slepjulegasti Austur-Evrópu sjarmörinn:

Vá. Bon Jovi gaurinn í Slóvenska laginu. Sjitt þessi náungi er sá allra svaðalegasti sem sést hefur lengi í Júró. Til hamingju Slóvenía! Ykkur tókst að toppa hvíthærða sléttujárnsfíkilinn frá Hvíta Rússlandi í fyrra! Þessi BonJovimaður er gangandi sjampóauglýsing. Og Jon Bon Jovi er núna að snúa sér við í New York, af ástæðum sem honum eru ekki kunnar, og horfa hugsandi út í loftið: „I feel a great disturbance in the Force…“

Húh! ársins:
Grikkland. EspilflanpófES HÚH!!! plenisklaróflES HÚH!!! Og svo framvegisÞES HÚH!!! UppáhaldslagiðhansdoktorgunnasPES HÚH!!!

Samkynhneigð ársins:

Serbía. Serbía Serbía Serbía. Hop hop hop, Ovo je samkynhneigð O vo je samkynhneigð! Nema það eru auðvitað engir samkynhneigðir í Serbíu sko…hann  Milan er bara alltaf rosalega glaður…svona eins og Felix Bergsson. Athygli vekur að opinberlega samkynhneigðasti maður keppninnar í ár, Jörg van der Heide frá Sviss, á ekki séns í þessi verðlaun, hann tapar, bara fyrir hárinu á Milan.

Búningafetish ársins:

Það er eitthvað verulega disturbing við dúkku-ævintýraþemað í spænska laginu… „Eitthvað pínulítið…“ syngur þessi spænski míkrófónpervert…eeewwwwwww…

„Loca“ verðlaunin fyrir flestar júróklisjur í einu og sama laginu:

Rúmenía. Ésús. Bara textarímið í viðlaginu er ein feitasta klisja tonlistarsögunnar: „Playing with fire/burning desire…“ við það bætast tvö hvít píanó, slepjulegur austurevrópusjarmör sem heldur að hann sé stórkostlegasti maður veraldar, söngkona sem er líklega þarna einhversstaðar undir fimmtán lögum af Flügger útimálningu, leðurföt, meiri leðurföt, latexföt undir leðurfötunum (örugglega), óþarflega áberandi brjóst, og hryllilegir, hryllilegir bakraddakjólar. You name it, it‘s there.

„Krækjum í samúðarstig“ verðlaunin fyrir líkamlega fötlun:

Malcolm Lincoln frá Eistlandi. Það er eitthvað svakalegt að höfðinu á honum…

Andleg fötlun ársins:

Er textahöfundur Lettlands alvarlega geðfatlaður fyrrverandi prestur með föðurkomplexa? Við vitum það ekki. Only Mr. God knows…

Ógeðslega lélega makedóníska lag ársins:

Makedónía. Ömurlegur hálfsextugur söngvari, gítarleikari sem er að fíla sig aðeins of  mikið (gaur, þetta er júróvisjón, ekki fokking Wembley!) og rappari, ó þessi rappari…

Austur-Evrópski rappari ársins:

Hvítklædda viðrinið í Makedóníska laginu. Vélbyssukjafturinn frá Skopje,maðurinn sem telur sjálfan sig svalari en Snoop og klæðir sig í of margar úlpur,  rapparinn 35Szloty. Megi hann fuðra upp af eigin svalleik á sviðinu í Osló.

Versti söngvarinn:

Rússneski skeggbangsinn Vladimir. Það er eiginlega móðgun við söngvara að kalla þennan mann söngvara. Þetta fyrirbæri hljómar eins og sæljón með magakveisu.

Kalkúnn ársins:

Danska krullugerpið. Gobble gobble. Vantar bara sósu og kartöflur. Og gaur, hver heitir N‘evergreen? Í alvörunni? Svona gerist bara þegar Danir reyna að vera kúl.

Bros ársins:

Serbneska sjarmatröllið Milan Stankovic! Oohh, þessar beinu hvítu Colgatetennur, aahh þetta glettilega augnblik, ó þessir sjarmerandi spékoppar…  How many hours Milan look in the mirror?

Hænsn ársins:

Sólgleraugnaði rauðgrifflaði saxófónleikarinn í Moldóvíska laginu. Prumphænsn. Prruuuuuu…

Flottasti gaurinn:

Sæti norski maðurinn með langa asnalega nafnið.

Sætasta stelpan:

Lena Landrut-Meyer, Þýskaland.

Leggir árins

Króatía. Feminem, Sex stykki, sífellt í mynd. Snilld.

Vonbrigði ársins:

Svíþjóð. Þessi „ein bisschen frieden“ wannabe smágella með risagítarinn er bara ekki að gera sig. Hvar er Carolubítið? Hvar er ABBAstuðið? Hvar er fjandans vindvélin? Hvaaar??? Þetta lag sökkar! Og hvort er hún dvergur eða gítarinn á stærð við meðal Volvo?

Hryllilegustu bakradda/dansarabúningarnir:

Slóvakía – náttúru-jarðarbarna-treehuggers í leðurkápum?? Hvað er þetta??? Greenpeace á sterum? Nýleg Steven Segal  mynd sem fór beint á vídeó? Hvað???

Óguðminngóður-verðlaunin:

Bretland. Enn einu sinni senda Bretar viðbjóð. OMG þetta er verra en Daz Sampson. Og Diljá, ekki orð. Daz var kannski ögn skárri en þessi Josh frathólkur, en hann var samt slæmari en allt slæmt sem er búið til í slæmri verksmiðju sem framleiðir bara slæma hluti!

Djöfullegasti munkur ársins:

Armenski flautumunkurinn Slavomir Satanov. Ég vil ekki vita hvað þessi náungi gerir við ferskjusteina…

Dúmbó ársins

I‘ve seen a dragon-fly, I‘ve seen a horse-fly, but I‘ve never seen a Michael-von-der-Heide-fly. Massífar blöðkur hjá sviss í ár. Top Gun, á eyrunum… „you can be my wingman, anytime…“

KNORR-auglýsing ársins

Finnsku útivistarsysturnar Sirrku og Heikelelisaapäärillulu. Heil máltíð í einum bolla.

K örtun ársins:

Fella þurfti niður liðina Klám ársins, Snípsýning ársins og Brjóst ársins, þar sem ekki fékkst næg þátttaka í ár  hjá keppendum í þessum virðulegu og rótgrónu flokkum. Það er ljótan ef Júró ætlar að hætta að sýna okkur nærbuxur, kjóla sem eru flegnir niður á hné, og almenna nekt í myndböndum. Það eru bara allir í allt of miklum fötum! Helvítis kreppa. Alveg er ég viss um að þetta er Icesave að kenna.  Akademían heldur í veika von um að eitthvað af þessu birtist á sviðinu í undanriðlunum, en miðað við að jafnvel Makedóníumenn eru fullklæddir í ár þá þarf líklega kraftaverk til…

Það væri eitthvað undarlegt ef besserwissið risi ekki úr dvala fyrir Júróhátíð ársins. Þetta er reyndar skelfilegt júróár, tómar útvatnaðar Austur-evrópskar existensíalískar angistarballöður sungnar af sætum stelpum sem reyna að vera Wittgenstein og Nietsche í sömu andránni.

Þó leynast perlur milli svínanna, gull í grjótinu, sætindi í svaðinu og fleiri asnalegar líkingar um að það séu nokkur þokkaleg lög inn á mill lélegu laganna.  Á næstunni er svo von á hinum áregu Júróverðlaunum besserwissakademíunnar, en akademían situr nú sveitt yfir myndböndum ársins og dæmir lifendur og dauða.

Fyrir dygga lesendur (sem koma augljóslega hér inn á hverjum degi þrátt fyrir stöðnun síðustu mánaða) eru hér komin öll myndbönd ársins í röð röðuð eftir riðlum. Smellið á nafn viðkomandi lands til að hlusta/horfa á viðkomandi myndband:

AFSAKIÐ HLÉ

Ókei.

1. Hound Dog. Elvis. Spelkur. Hnjásveiflur og mjaðmahnykkir. Forrest Gump.

2.Sextánda öld. Tvær ættir á banaspjótum í Verónaborg. Ódauðleg ást. Byssusverð. Romeo & Juliet.

3. Ennio Morricone. Clint Eastwood.  Spaghetti. Spiladósar-vasaúr. For a Few Dollars More.

4. Sweet Jane. Juliette Lewis. Woody Harrelson. Morð. Limlestingar. Snilld. Natural Born Killers.

5. New York New York. Ekki bleyta þá. Ekki gefa þeim að borða eftir miðnætti. Ekki genabreyta þeim svo þeir fái geðveikt stóran heila og fari að tala með posh breskum hreim. Gremlins 2: The New Batch.

Náðist fyrir miðnættið. Getraunin er einföld í dag, allir ætt uað geta fengið fullt hús.  Einfalt: fimm tóndæmi, fimm kvikmyndir. Í fimmtu spurningu er sérstaklega spurt um kvikmynd sem var framleidd árið 1990.

1. Hvaða kvikmynd?

2. Hvaða kvikmynd?

3. Hvaða kvikmynd?

4. Hvaða kvikmynd?

5. Hvaða kvikmynd?

Ungir og gamlir eru að skreyta jólatré.

Eygló: Við gleymum alltaf að setja pakka fyrir Jesús undir tréð á jólunum.

Jóhannes: Já en hann er aldrei í mat hjá okkur á aðfangadag.

Eygló: Já en hann á afmæli á jólunum!

Bragi: Ésús er sko dauður.

Eygló og Jóhannes:  O_o

—–

…og svo var Eygló að skrifa utan á pakkana:

Eygló (með tunguna í munnvikinu): …Til Sunnu Dísar, Frá Eygló og Br….

Bragi: Skrifaðu bara “Frá Eygló og Braga, Amen”.

Það er hefð fyrir því að síðasta getraun mússíkmeistarans birtist á jóladag ár hvert. Nú hefur mússíkmeistaranum augljóslega seinkað svolítið, því að umsjónarmaður getraunarinnar var settur í gapastokk í tyrknesku fangelsi í þrjá mánuði (eða önnur líkleg skýring sem þið trúið betur).

Meistaranum verður því í þetta sinn framlengt yfir á nýárið, en engu að síður mun birtast getraun á jóladag, svo að keppendur geta farið að undirbúa sig andlega.

Annað smáatriði: Ég stóð í ujppfærslu á öllu kerfinu í síðustu viku, og allt draslið hvarf og fokkaðist royally upp, eins og gerist alltaf þegar ég uppfæri besserwissið. Fastir liðir eins og venjulega. Uppfokkið var með mildara móti í ár, en hafði hins vegar þá leiðu aukaverkun að stigatölurnar sem komnar voru í hús hurfu með manni og mús. Man einhver hvernig stigin stóðu?

… á alþekktu skilti nú á dögunum, hefur besserwissið ákveðið að endurbirta gamla færslu sem fjallaði einmitt um þetta ákveðna skilti. Gerið svo vel:

Þessi frétt var í netmogganum áðan:

Páfi hyggst heimsækja Auschwitz-búðirnar
Upprunalega skiltið yfir hliði Auschwitz-fangabúðanna í suðurhluta Póllands verður hengt upp að nýju á meðan á fyrirhugaðri heimsókn Benedikts XVI páfa í búðirnar stendur en skiltið, sem á stendur „Arbeit macht frei” hefur verið tekið niður til viðgerðar.
Páfi, sem er þýskur, hefur beðið sérstaklega um að fá að heimsækja Auschwitz í heimsókn sinni til Póllands þann 25. til 28. maí næstkomandi.
Að minnsta kosti 1,1, milljón manna lét lífið í Auschwitz-Birkenau búðunum á tímum síðari heimsstyrjaldarinnar, flestir þeirra í gasklefunum. Þeir sem ekki voru leiddir beint í gasklefana skráðu sig hins vegar til þrælkunarvinnu undir skiltinu sem um ræðir.

Sjá menn þetta ekki alveg fyrir sér:

“Er það hér, undir þessu skilti, sem maður skráir sig í þrælkunarvinnuna? Já ég ætla þá að skrá mig, þrælkunarvinnu fyrir einn takk fyrir, það var allt fullt í gasklefunum…”

Lesa yfir strákar, kommon.

Fyrir allnokkru var boðið upp á besserwiss, þegar lesendur voru orðnir þreyttir á skoðanaleysi og litlum afköstum besserwissersins sjálfs. Sú færsla naut þvílíkra vinsælda að stofnaður var sérstakur færsluflokkur: “Vísindavefur besserwissins”.

Vísindavefurinn hefur nú göngu sína á ný og býður lesendum að spyrja besserwisser að hverju sem er í kommentum og fá svör við lífsins gátum. Svör verða að venju skrifuð án ábyrgðar en sneisafull af sannleika, enda liggur það í hlutarins eðli að besserwisser veit betur en aðrir wisserar.

Og já, ég veit að ég skulda ennþá eitt svaðalegt svar síðan síðast.  Það kemur einhverntíma þegar ég hef lausan mánuð.

Vafasöm síðmótun í ham í Kastljósinu, febrúar 2008. Forspá?

Árið 1982 var ég 9 ára og það sumar var fyrsta heimsmeistarakeppnin í fótbolta sem ég horfði á af áfergju. Þetta var sumarið sem ég uppgötvaði fótbolta fyrir alvöru. Á HM á Spáni riðu mergjaðar hetjur um héröð og mótuðu líf pjakka út um allan heim, og eftirá að hyggja er svakalegt hve mikið samsafn af legendum í fótboltanum var samankomið á þessu heimsmeistaramóti. Sem dæmi um hetjur voru

Ítalir urður heimsmeistarar með snillingum eins og Paolo Rossi, sem þótti flottastur þetta sumar en hefur síðan gleymst í sögunni, Franco Baresi, slátrarinn frá Mílanó, Marco Tardelli, Allessandro Altobelli, að ógleymdu Goðinu sjalfu, hinum ógleymanlega og eldgamla markverði Dino Zoff, sem þá var talinn besti markvörður heims þrátt fyrir að vera 40 ára á mótinu!

Vestur-Þýskaland var hins vegar óumdeilanlega allra flottasta liðið á þessu móti, og í raun ótrúlegt að þeir skyldu ekki vinna. Þarna voru menn sem greypst hafa í hetjubókina fyrir lífstíð, Harald Schumacher, Paul Breitner, varnarjaxlarnir og bræðurnir Bernd og Kalrheinz Förster, Pierre Littbarski, Felix Magath, Stephan Engels, Thomas Allofs og síðast en ekki síst hinir goðsagnakenndu Lothar Matthäus og Karl-Heinz Rummenigge. Kjarnahópurinn úr þessu liði urðu Evrópumeistarar árið 1980.

Frakkar státuðu af svakalegu liði sem innihélt meðal annarra Michel Platini, Manuel Amoros, Patrick Battiston, Maxime Bossis, Jean Tigana og Didier Six. Líklega er rosalegasti fótboltaleikur sem ég hef horft á leikur Frakka og Vestur Þjóðverja í 8 liða úrslitum 1982. Scumacher sparkaði tvær tennur úr Battiston í teignum án þess að fá svo mikið sem aukaspyrnu dæmda á sig, fjögur mörk skoruð í framlengingunni, Frakkar komust þar í 3-1, jöfnunarmark V-Þjóðverja kom með hjólhestaspyrnu og vítaspyrnukeppnin endaði á því að Bossis klúðraði lokavítinu og Hrubesch sendi Þjóðverja áfram. En ekki taka mín orð fyrir þessu, horfið hér:

Argentína var ekki síður hlaðið hetjum eins og Daniel Passarella, Alberto Tarantini, Jorge Valdano og fleiri, en þar bar auðvitað hæst undrabarnið Diego Armando Maradona, þá 21 árs og á sínu fyrsta heimsmeistaramóti. Maradona er, hvað sem hver segir, besti knattspyrnumaður sögunnar. Púnktur.

Jafnvel Belgar áttu hetjur eins og Eric Gerets, Jan Ceulemans og Jean-Marie Pfaff! Hróður Belga hefur heldur farið niður á við í fótboltanum eftir þetta mót og HM 1986, sem var þeirra langbesta performans (Belgía-Sovétríkin (5-4) á HM 1986 er t.d. einn mergjaðasti fótboltaleikur sem sögur fara af).

Liðið sem átti hug og hjarta heimsbyggðarinnar á þessu heimsmeistaramóti var hins vegar, þrátt fyrir allar hinar hetjurnar, hið ótrúlega lið Brasilíu.
Til að telja upp hetjurnnar þyrfti eiginlega að setja allan liðslistann hér inn. Látum nægja að taka fram menn eins og Zico, Falcao, Sócrates, Junior, Éder, Oscar, Serginho, Batista og Luizinho, allt goðsagnir í knattspyrnuheiminum. Þetta lið er að öðrum ólöstuðum besta lið sem brasilía hefur sent á heimsmeistaramót, og tæknilegasta og skemmtilegasta fótboltalið sem sögur fara af. Þeir unnu aldrei titil, en heimurinn elskaði þá samt. Þeir skoruðu 15 mörk, hverju öðru fallegra, í þessari keppni. Hér eru 11 þeirra:

Á HM 1982 festist fyrir alvöru sú hugmynd að mesta hetjan bæri töluna 10 á bakinu. Tíurnar Zico, Platini og Maradona sáu til þess.

Það mætti telja upp miklu fleira í sambandi við þetta legendaríska mót, en ég þarf víst að fara að gera eitthvað af viti. Ég skora á Keizarann að skella inn hjá sér umfjöllun um sitt uppáhalds HM, ég þykist reyndar vita hvað það er, en það er bannað að kjafta frá.

Þessi færsla er sérstaklega tileinkuð öllum sem voru karlkyns og á aldrinum 10-15 ára árið 1983.

Það er fátt sem gleður augað í fótbolta jafn mikið og vel útfærð tveggjafóta skriðtækling með takkana á undan. Ég hef lengi verið þeirrar skoðunar að varnarmenn sem ekki fá gul og rauð spjöld reglulega séu lyddur. Þess vegna er ég ferlega ánægður með þetta video hér. Skil ekki hvað ameríkanar eru að væla yfir þessum brotum. Ef dómarinn sá þau ekki þá eru þau bara vel útfærð varnarmennska. Strikerarnir fá panic kast þegar þær heyra másið í henni á strauinu fyrir aftan sig…

1. Tríóið er Stock, Aitken and Waterman og það er úr mörgu að velja. Flestir nefndu þó Respectable með Mel and Kim og Never Gonna Give You Up með Rick Astley. Þetta var svona subtle Rickroll.

2. Lagið í tóndæminu er vissulega Talk með Coldplay. Um það var hins vegar ekki spurt, heldur úr hvaða lagi laglínan er fengin að láni. Það lag er Computer Love með Kraftwerk. Talk halar inn núll stig hér enda hefði það verið allt of létt.

3. Girl You Know It’s True með Milli Vanilli. Var að hugsa um að spyrja “hverjir syngja” …

4. Slave To The Grind með Skid Row. Tónleikarnir voru í Laugardalshöllinni árið 1992, og voru stórkostlegir.

5. Andrew Ridgeley syngur. Lagið er Red Dress af þeirri mergjuðu sólóplötu ‘Son of Albert’.

Fyrir þá sem ekki hafa tekið þátt áður skal eftirfarandi áréttað: